در ساختمان هایی که دارای فضاهایی با کاربری های مختلف هستند از فن کویل جهت سرمایش و گرمایش فضا ها استفاده می شود ولی به علت کاربری برخی از فضاها نیاز به وجود هوای تازه در آن فضا می باشد که می توان به هتل ها و مراکز خرید اشاره نمود که برای اتاق ها و مغازه های آن از فن کویل استفاده می شود. از آنجا که فن کویل قادر به تامین هوای تازه نیست از هواساز برای تامین هوای تازه استفاده می شود.
به عنوان مثالی دیگر می توان به فضاهای اداری و بستری بیمارستان ها و یا ساختمان های بزرگ اشاره نمود که از فن کویل برای تامین تهویه مطبوع و حرارت مورد نیاز و از هواساز هایژنیک برای تامین هوای تازه آن استفاده می شود.
ممکن است این سوال مطرح شود که چرا از هواساز به دو منظور سرمایش و گرمایش و تامین هوای تازه به صورت توامان استفاده نمی شود؟
پاسخ این سوال به محدودیت های عمرانی ساختمان مرتبط می شود زیرا در ساختمان های بزرگ به حجم هوای بالایی جهت تامین سرمایش و گرمایش نیاز است و لذا ابعاد کانال های هوا بسیار بزرگ خواهد شد و این موضوع به معنای نیاز به فضای بیشتری از سقف کاذب برای عبور کانال های هواست.
در حالی که ارتفاع یک فن کویل که قرار است در سقف کاذب نصب شود بسیار کمتر از کانال است.
و همچنین در ساختمان های بزرگ طول مسیر کانال کشی و پیچ و خم مسیر عبور کانال موجب افت فشار بالایی می شود که این نیز به مفهوم استفاده از فن بزرگتر برای هواساز است.
از نظر اقتصادی نیز هزینه کانال کشی چنین ساختمان هایی به مراتب بالا تر از هزینه خرید فن کویل است بنا به دلایل ذکر شده در اینگونه ساختمان ها از فن کویل برای تامین سرمایش و گرمایش و کلیه فضاها استفاده می شود و فقط برای فضاهایی که به هوای تازه نیاز دارند از هواساز در کنار فن کویل استفاده می شود.
ارتفاع فن کویل سقفی حدود 25 سانتی متر است که برای هر سقف کاذبی مناسب است و نیز نحوه کنترل بارسرمایی توسط فن کویل بهتر بوده و هزینه های عملکردی و جاری ساختمان را کاهش می دهد.
در فن کویل این امکان وجود دارد که در فضاهایی که نیاز به سرمایش و گرمایش ندارد فن کویل را خاموش نمود که در این صورت ظرفیت کمتری از چیلر و مینی چیلر گرفته شده و برق مصرفی این دستگاه ها کاهش می یابد.
